BABYLONکتابخانهٔ فارسی
زمان و نو شدن

نوروز: نو شدن، دیدار و یک آغازِ قابل انتخاب

نوروز جشنِ نو شدنِ بهار در گستره‌ای از فرهنگ‌هاست. اینجا آن را با زمینهٔ زندهٔ خود می‌شناسیم و سپس تمرینِ تازه‌ای از Babylon برای یک آغازِ کوچک پیشنهاد می‌کنیم.

زمینهٔ تاریخی و صدای هر سنت از خوانشِ تألیفیِ Babylon جداست. تمرین‌ها دربارهٔ مشاهده و انتخابِ خودِ ما هستند، نه داوری دربارهٔ ذهن و ارزشِ دیگران.

جشن و زمانِ آسمانی

سازمان ملل نوروز را با اعتدال بهاری پیوند می‌دهد. روز جهانی نوروز ۲۱ مارس است؛ لحظهٔ اعتدال و تبدیل آن به تاریخ محلی پرسشی جداست. نوروز را نباید تنها رسمِ یک جامعه یا یک برچسب دینی دانست. تفاوت شیوه‌های جشن می‌تواند موضوع گفت‌وگو باشد و لازم نیست همهٔ خانواده‌ها یک نسخهٔ واحد اجرا کنند.

نو شدن، پاک کردنِ ارزشِ گذشته نیست

در تمرین Babylon، شروع تازه یعنی افزودن امکانِ انتخاب، نه اعلامِ بد بودنِ خودِ پیشین. شاید عادتی زمانی به ما کمک کرده و اکنون نیاز به تغییر داشته باشد. می‌توانیم آن سابقه را بفهمیم و شکل تازه‌ای بسازیم. اگر اندوه یا خستگی هست، جشن گرفتن یا شاد بودن تکلیفِ اجباری نیست.

آغاز را اندازه‌پذیر کنیم

یک وعدهٔ بزرگِ مبهم ممکن است زود فرسوده‌کننده شود. به جای آن، کاری کوچک با زمان و ظرفیت مشخص انتخاب کنیم: ده دقیقه مطالعه، تماس با فردی که مایل به گفت‌وگوست یا مرتب کردن یک قفسه. معنای معنوی زمانی روشن می‌شود که از حق توقف و آزادیِ دیگران نیز مراقبت کند.

یک قدمِ آزادانه

تمرینِ اختیاری

یک چیز برای ادامه، یک چیز برای تغییر و یک چیز برای استراحت انتخاب کنید. برای هیچ‌کدام قولِ کامل شدنِ همیشگی ندهید؛ یک هفته بعد بازبینی کنید.

می‌توانید تمرین را تغییر دهید یا متوقف کنید. پاسخِ خصوصیِ شما لازم نیست در جایی ثبت یا ارسال شود.

یک پرسشِ روشن

آیا نوروز همیشه در همهٔ مناطق یک ساعت و تاریخ محلی دارد؟

لحظهٔ نجومی و تاریخ محلی دو موضوع‌اند؛ ساعت و منطقهٔ زمانی باید مشخص شوند.

واژه‌های این راهنما

نام‌ها و صورت‌های جست‌وجو: Nowruz · Norooz · نوروز · نوبهار

منابع و زمینهٔ این راهنما

منبعِ زمینه و تمرینِ تألیفی دو نقش دارند. تمرینِ Babylon نقلِ لفظی یا حکمِ همان منبع نیست.

راهِ ادامه